کشاورزی نوین چیست و چه اهمیتی دارد؟
کشاورزی نوین امروزه یکی از ارکانهای اصلی در دانستنیهای روز دنیا و توسعه اقتصادی هر کشور به شمار میآید. دانستن این اطلاعات ارزشمند برای عموم مردم جالب خواهد بود.
میدانید که منابع کره زمین محدود است و این سیاره روز به روز فشار بیشتری را از سمت انسانها تحمل میکند. آب شیرین در حال کم شدن است و شاید تا چندین سال آینده اولین سفرهای فضایی به مریخ آغاز شود. اما اینها نمیتواند مانع تکامل انسان و تلاش او برای پیشرفت و ایجاد زندگی بهتر روی این کره خاکی شود. این اتفاق به لطف علم امکانپذیر است.
کشاورزی نوین یک منجی است که میتواند جمعیت روزافزون انسانها را با استفاده از منابع محدود و بدون آسیب رساندن به طبیعت تغذیه کند. کشاورزی نوین به اعداد، مدیریت منابع و بازخوردها متکی است. علاوه بر این تمام سعی خود را بر کسب اطمینان از عدم وجود مشکل میگذارد. کشاورزی آنلاین روش کارآمدی است که با استفاده از منابع محدود آب، انرژی و فضا، تقاضای فزاینده انسانها برای مواد غذایی را تامین میکند.
تجهیزات کشاورزی مدرن و زراعت نوین برای اولین بار در قرن هجدهم و همراه با تصویب “انقلاب کشاورزی انگلیس” برای تولید محصول بیشتر در تکههای کوچک زمین آغاز شد. بعدها و در دوران جنگ، دانشمندان کشاورزی مجبور به انجام کارهای پیچیدهتری شدند که به باغبانی مدرن نیز کمک بیشتری کرد. این اتفاق در نهایت به تولید بالای محصولاتی مانند برنج و گندم منجر شد و تعداد گرسنگان کاهش یافت. اما امروزه به دلیل کمبود آب، وجود این روشهای نوین بیشتر احساس میشود. از طرفی منابع انرژی هم کاهش پیدا میکند؛ اما خوشبختانه در اطراف ما تکنولوژیهای متنوع و مفیدی برای حمایت از این ایده پیشرفته وجود دارد.
تفاوت های کشاورزی سنتی و کشاورزی نوین
روشهای کشاورزی سنتی و کشاورزی نوین از دو نگرش متفاوت به تولید محصولات زراعی برخوردارند. در این متن، تفاوتهای اصلی بین این دو رویکرد مهم برای کشاورزی را بررسی خواهیم کرد.
کشاورزی نوین اصولاً بر تولید بیشتر، افزایش سرمایهگذاری، کاهش هزینهها و افزایش بهرهوری تمرکز دارد. این رویکرد از تکنولوژیهای پیشرفته مانند کودهای مصنوعی، نژادهای پرمحصول، سموم دفع آفات، آبیاری مناسب، مکانیزاسیون و استفاده از پهپادها، تصاویر ماهوارهای و تکنولوژیهای سنجش از دور برای بهبود عملکرد کشاورزی بهره میبرد. این عناصر باعث افزایش بهرهوری و تولید بیشتر در کشاورزی میشوند.
در مقابل، کشاورزی سنتی به بومیسازی، حفظ تنوع زیستی و حفظ منابع ژنتیکی مشترک برای انواع مختلف محصولات تأکید دارد. کشاورزان در این رویکرد از روشهای سنتی و ارثی برای کاشت محصولات استفاده می کنند.
روشهای مدرن کشاورزی چیست؟
وقتی نگاهی به گذشته می اندازیم و توسعه کشاورزی در کشورهای توسعه یافته را می بینیم به یک نکته حائز اهمیت بر می خوریم، کشورهای توسعه یافته زمانی که می خواستند بین صنعت و کشاورزی به یک گزینه اولویت بدهند، اولویت اصلی را به کشاورزی دادند این درحالی است که در کشورهای در حال توسعه عموما بحث کشاورزی رها شده است و همچنان قشر کشاورز و دامدار جزء دورترین اقشار به فناوری اطلاعات می باشند.
فناوری در کشاورزی نوین در فرآیند تولید یک محصول می تواند باعث جلوگیری از ضرر، افزایش بهره وری، تنوع و ارزش کالا شود.
به عنوان مثال اگر کشاورز بتواند از طریق آموزش الکترونیک اطلاعاتی در مورد بذر مناسب منطقه خودش، بهترین زمان و طریقه کاشت اصولی، تعداد و دور آبیاری، زمان مناسب کوددهی و زمان برداشت یک محصول کسب نماید و آن ها را به کار ببندد یقینا باعثافزایش تولید محصولاتی با کیفیت، تنوع و ارزش کالا می شود.بدیهی است فناوری اطلاعات اگر درست به کشاورزان عرضه شود و آنها به صورت صحیح به کار گیرند باعث افزایش تولید محصول،کاهش ضایعات، مدیریت دقیق در کاشت و برداشت و رونق و بهبود زندگی آنها می شود.
همچنین اگر کشاورز برای تولید داخلی بتواند از خدمات الکترونیک بهره ببرد و تمام درخواست های خود در حوزه باغداری، کشاورزی، دامداری و… را بصورت مکانیزه و الکترونیک در تلفن همراه خود یا بر روی بستر اینترنت داشته باشد، این اتفاق باعث سهولت کار برای آنان شده و میتواند با کمترین مراجعه به متولیان دولتی و خصوصی، در محل خود اقدام به فروش، ثبت درخواست، پیگیری درخواست، اخذ مجوز و… خود کند. تولید داخلی برخی از محصولات صنعتی در این گروه چند سالی است که در سبد تولید و صنعت ایرانی قرار گرفته است.